Wereldoorlog

,Nergens is een uitweg te vinden. Bij het schijnsel van een granaat probeer ik over de weilanden te kijken. Ze zien eruit als een woelige zee; de steekvlammen van de projectielen springen als fonteinen eruit op. Het is onmogelijk, dat iemand daar doorheen zou komen. Het bos wordt met de grond gelijk gemaakt;  het wordt kapot gestampt, uit elkaar gerukt, in stukken gescheurd. We moeten hier op het kerkhof blijven.'
bron: Im Westen Nnichts Neues van Erich Maria Remarque